Lurraren semea den herri batez mintzo zitzaidan; lurran sustraituta dagoen arren, modernitatean dabilen herria; milaka urteko jakinduriak gidatuta, aurrera jotzen duen herria. Txikitutako olibondoen artean ibiltzen dira palestiniarrak; ibarratik mendirantz, ohikoa denez, ibiltzen dira kurduak; asko dira ere Euskal Herrietako kaleetatik seme-alabentzako, anai-arrebentzako, lagunentzako askatasunaren eske ibiltzen direnak.

San Joaneko suteek Newrozeko suteen lekukoari eusten diote; erre egiten dute lurra, Ama Lurra, Wall Mapu, palestiniarrei ohostutako lurra. Lapurtzen diguten, zatitzen, erosten eta saltzen duten lurra bera. Negar egiten du Ralkok Wall Mapun, negar egiten du Itoizek, negar egiten dute Kurdistango aranek turkiarrek ura kentzen dietenean. Lurra, ura, sua.

Arrazoia zeukan Marc Legassek "Gastibeltzaren karabinak" eleberrian Iñigo Pikandia iheslaria, Ameriketako biztanleen zein Himalaiakoen anaia egin zuenean.

Anaia-arrebak, borrokakideak gara.

Zoritxarrez, erasoak eta erasotzaileak ere partekatzen ditugu. Euskal lurrak pozoindu nahi izan zituen Iberdrola. 2003tik, Ameriketan egiten dituen negozioek mozkinen %10 ateratzen duen Ibredrola. Martín Villa madarikatuak zuzentzen duen Endesa. Ameriketan lapurtutakoaren ordainan Ralkoko urtegia erraldoiak eraikitzen dituen Endesa.

Senideak gara, nahi dugulako. Ez gara aintzineko garaietakoak, ez diogu progresoari bizkarra ematen. Lurrari ere ez diogu bizkarra eman nahi.

Jazarpenak, jipoiak, irainak eta espetxea pairatu (eta pairatzen) ditu Héctorrek, hura guztia Lurra defendatzeagatik. Héctor anaia dugu. Winka txiletarrak preso nauka ni ere. Libre dago Héctor ere gure borroketan, ematen digun ereduari esker, duintasunari esker, hitzari esker. Gurekin zaitugu, Héctor, laguna, anaia, borrokakidea.

Alvaro Hilario