Al Quds 2006-07-24
Gaur Gazan sartzeko lehenengo ahalegina egin dugu. Eretzeko pasabidera gerturatzearekin batera hiru soldadu agertu zaizkigu amorru bizian eta martziano talde bat ikusi izan balute bezala aho bete hortz zuzendu zaizkigu, "…baina erotuta zaudete?, nora uste duzue zoaztela?, ez al dakizue hemen gerra dagoela?…", (gerra… modu xelebrea ihesbiderik eta babesik gabeko herri xumearen aurka zuzendutako sarraski hau izendatzeko).
Berehala ohartu gara gure sarrera oztopatzeko zuten zio nagusiaz. Eztanda bortiz batek azaldatu gaitu, urruna izanagatik gure oin azpiko lurra astindu duen eztanda, alegia, eta horren ostean beste bat… eta beste bat. Gaza bonbardatzen ari ziren eta horrelakoetan nazioartekoen segurtasunaz baino haien sarrazkien teztigantza eman dezaketen lekuko ezerosoez kezkatu ohi dira okupazio armadako soldaduak. Militarren ezetz borobilaren aurrean, beraz, burumakur joan behar izan dugu kontrolaren beste aldean gertatzen ari zenaz kezkatuta.
Beer Shevara abiatu gara. Negeveko basamortuko hiriburura, alegia. Garai batean 80.000 palestinar beduino bizi ziren bertan harik eta 1948ko kolonizazioan sionistek zonaldea okupatu eta beduino gehienak erbestera bultzatu zituzten arte. 10.000 beduino gelditu ziren Negeven. Okupatutako herrian hiri modernoa eraikitzen zuten bitartean erbestera joan ez ziren milaka beduinoak haien jatorrizko herritik alde eta basamortuan barreiatuta gelditu ziren Israelgo administrazioak egun ere onartzen ez dituen herrixketan. Zituzten 12.000.000 domunetatik (33×33m) milioi eskas bat utzi zieten eta estatu sionistaren barneko arabiarrak bigarren mailako hiritarrak izanik, lurra erosteko eskubidea ere kendu zieten (sionismoaren arabera lur sakratua izanik judek baino ezin dute honen jabe izan). "onartu gabeko herria" izateak zera suposatzen du, oinarrizko azpiegiturarik ez izatea, ez urik, ez argindarrik, ez errepiderik, ez eskolarik…
1969tik aurrera Israelgo estatuak barreiatuta zeuden beduino hauek konzentratzeko egitasmo bat abian jarri zuen. Egitasmo honen bitartez estrategikoki kokatutako 7 herri onartu zituzten eta gutxieneko azpiegitura batzuez hornitu zituzten basamortuko beduinoak herri hauetara erakartzeko, horrela palestinar hauek euren lurrekiko lotura zein euren ogibide nagusia den abelzaintzarekiko lotura ere galduko lukete. Egitasmo honen helburua zen beduinuak "gizarteratzea", eskulan merkea bihurtzea, eta eurek utzitako lurrak nekazari juduentzat bereganatzea. Baina Israeldarrek ez zuten lortu basamortuko palestinar beduino guztiak menderatzea.
Gaur egun 120.000 palestinar bizi dira Negeven, horietatik 70.000 onartu gabeko 45 herritan. Oraindik ere herri hauetan ez dago baldintza humanitario minimoak bermatzeko azpiegiturarik (argindarra, ura, errepideak, eskolak, zentro medikuak…). Administrazio sionistak isurpen toxikoak zein quimikoak sortzen dituzten hainbat lantegi bertan kokatu ditu beduinuak berriro ere erbestera bultzatzeko. Haur beduinoak eskola berezi batzuetara joatera behartuta daude non hebreera eta israelgo historiaren ikuspuntu sionista irakasten baitiete. Hainbat lanbide debekatuta daude israelgo arabiarrentzat, besteak beste, elektrizitatea zein kimika arloko lanbideak, aeronautika arlokoak…Azken batean hamaika trikimailu Zisjordania eta Gaza artean dauden eremu estrategiko hauetako azken palestinarrak menderatu eta "gizarteratzeko". Baina oztopoak oztopo 48an okupatutako eremuetako palestinarrek (gaur egungo Israel, alegia) euren ohitura, hizkuntza eta palestinar izaerari eutsi diote.
Jerusalemera bueltatutakoan Gazan burututako beste sarraski baen berri izan dugu. 5 hildako eta 9 zauritutik gora, horra hor goizean entzundako eztanden emaitza. Eretzeko sarreratik 2 kilometrotara jaurtitako bonbak hain gertu entzun izanagatik… zeinen urrun dauden Gazako hildakoak.
osasuna eta askatasuna. salamat Koldo. Komite Internazionalistetako brigadista Palestinan |